Yaşayan "Efsane"
xmanberkay
3. Efsanevi Saltanat
Bruno Sammartino’nun adı anıldığında, akla gelen ilk şey şüphesiz onun 8 yıl 1 ay süren (2803 gün) şampiyonluk dönemi olur. Profesyonel güreşin tarihinde bu kadar uzun bir hükümranlığa bir daha rastlanmadı. Bu rekor yalnızca istatistiklerle ölçülemez; çünkü Sammartino’nun saltanatı aynı zamanda bir kuşağın umudu anlamına geliyordu.
1963 yılında Buddy Rogers’ı 48 saniyede mağlup ederek WWWF Dünya Ağırsiklet Şampiyonu olduğunda, kimse onun bu kadar uzun süre zirvede kalacağını tahmin etmiyordu. Ancak Sammartino, hem ringdeki gücü hem de halkla kurduğu bağ sayesinde rakiplerini birer birer alt etti. Killer Kowalski, Gorilla Monsoon, Stan Stasiak, Ernie Ladd ve Ivan Koloff gibi dönemin en zorlu isimlerini mağlup ederek adını tarihe yazdırdı.
Bruno’nun en büyük gücü, gösterişli bir karakter olmamasında yatıyordu. O, süslü laflar eden bir kahraman değildi. Aksine, seyircinin içinden çıkan, işçi sınıfının, göçmenlerin ve sıradan halkın temsilcisi bir figürdü. Madison Square Garden’daki her gösteri, Sammartinoyu görmeye gelenlerle dolup taşıyordu. Salonun en üst sıralarında oturan göçmen aileler için Sammartino, onların içinden gelen ve başarıya ulaşan “kendi çocukları”ydı.
Onun saltanatı sırasında Madison Square Garden defalarca kez doldu taştı. Hatta, Sammartino’nun adı programda geçtiğinde biletlerin tükenmesi neredeyse garanti hale gelmişti. O, yalnızca şampiyon değil, seyircinin sevgisiyle büyüyen bir “halk kahramanı”ydı.
Saltanatının sonu ise dramatik oldu. 1971’de Ivan Koloff’a yenildiğinde salon sessizliğe büründü. O gece Madison Square Garden’da on binlerce kişi gözyaşı döktü. Çünkü Bruno’nun yenilgisi, seyircinin kendi yenilgisi gibi hissedildi. Bu an, güreş tarihinin en duygusal sahnelerinden biri olarak anılır.
Sammartino’nun ikinci şampiyonluk dönemi de unutulmazdı. 1973’te Stan Stasiak’ı yenerek kemeri yeniden kazandı ve dört yıl boyunca taşıdı. Özellikle 1976’da Stan Hansen’e karşı boyun kırığı tehlikesine rağmen ringe çıkması, onun kararlılığını ve azmini simgeleyen unutulmaz bir hikâyedir.
Bruno Sammartino’nun saltanatı, yalnızca rekorlarla değil, aynı zamanda temsil ettiği değerlerle de hatırlanır: çalışkanlık, dürüstlük, halkla bağ kurma ve asla pes etmeme. Bugün hâlâ güreş tarihine baktığımızda, Sammartino’nun saltanatı altın harflerle yazılıdır. Çünkü o, güreşin güreş olduğu bir dönemin ruhunu taşıyan gerçek bir efsaneydi.
